<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-1"?>
	

		<!-- generator="bdebarna/1.1" -->

		<rss version="0.91">
		<channel>
			<title>Histories de Barcelona :: de Barcelona, historias</title>
			<link>http://www.bdebarna.net/</link>
			<description>Histories de Barcelona</description>
			<language>es-ES</language>
			<webMaster>info&#64;bdebarna&#46;net</webMaster>
			<copyright>Copyright 2013</copyright>
			<image>
				<title>Histories de Barcelona :: de Barcelona, historias</title>
				<url>http://www.bdebarna.net/v2_/logo.png</url>
				<link>http://www.bdebarna.net/</link>
				<description>Histories de Barcelona</description>
			</image>
		
				<item>
					<title>un esguerro d'ascensor</title>
					<description>Al Ps. de Gràcia, 78 hi ha un magnífic edifici que ha estat rehabilitat darrerament amb gran encert -la façana encara es coberta per una bastida-. La llàstima és que hi han instal·lat un ascensor d'acer inoxidable (suposo) i vidre en el racó esquerra del fons del vestíbul i com que la porta d'accès és tota d'acer sembla una sòlida i monumental capsa de gal·letes que puja i baixa. No hagués estat possible que hi dominés el vidre de manera que l'andròmina no resultés tan "visible"?</description>
					<comments>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=109&amp;historia=2747&amp;comentar=1#comentaris</comments>
					<link>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=109&amp;historia=2747</link>
					<guid isPermaLink="true">http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=109&amp;historia=2747</guid>
					<pubDate>2013-05-23T17:12:05+1:00</pubDate>
				</item>
				
				<item>
					<title>Amic, benvolgut amic,</title>
					<description>&lt;p>Amic, Benvolgut amic,&lt;/p>&lt;p>&lt;br/>Decideixo estar sola, malgrat no em sento sola. Doncs aquest sentiment que sento per tu és el que m'acompanya constantment.&lt;/p>&lt;p>No se si et trobaré a faltar, no se si tornaré al teu costat a compartir els teus neguits, les teves històries. Si que és cert, que t'he de donar les gràcies per tot el que al teu costat he pogut sentir, aprendre, ...&lt;/p>&lt;p>Em sento lliure de tu, per haver-te dit el que sento! Es una sensació estranya. Respiro. I somric.&lt;/p>&lt;p>Em sento lliure per poder esbrinar si es real o no aquest sentiment que m'invaeix de tristesa quan estic a prop teu. I quan estic lluny de tu, em sento be. No ho entenc, m'estaré tornant boja? ¿Et deixo perque t'estimo o perque no t'estimo?&lt;/p>&lt;p>Em sento lliure per poder escoltar el que em diu la meva ànima de tu, ara que no t'escolto a tu. &lt;/p>&lt;p>No perdo res allunyant-me de tu, perque res m'has ofert mai i res he tingut. Res t'he demanat. Solament respecte al meu silenci. &lt;/p>&lt;p>Silenci és l'únic que et puc oferir ara. Perque les paraues se m'han acabat.&lt;/p>&lt;p>Però, amic, no dubtis mai, que la meva porta està oberta si vols parlar, si em vols explicar que et va molt bé amb ella, que s'arreglen els teus problemes, que ets feliç. La meva promesa es escoltar-te i ajudar-te malgrat no estigui al teu costat constantment i donant-te tota la meva energia fins que m'enfonso en un pou a on no veig sortida.&lt;/p>&lt;p>Jo no et demanaré com et va tots els matins, perque se que t'anirà be, confio en tu i en la teva fortalesa.&lt;/p>&lt;p>La meva lleialtat a la teva amistat serà eterna en aquest silenci que potser es incomprensible per tu. Però, necessito espai per saber que sento per tu. I si tu estas al meu costat, no sabré si et trobo a faltar, si estic enamorada de tu o va ser una mera il·lusió óptica...&lt;/p>&lt;p> Espero que un dia em puguis perdonar. Però per mi la sinceritat és un valor molt important: ser sincer amb mi mateixa, amb el que sento i al teu costat no puc veure, perque les teves paraules em colapsen continuament.&lt;/p>&lt;p>Gracies per tot, V. Pag 111 del llibre que tu ja saps.&lt;/p>&lt;p>N. Castells &lt;/p></description>
					<comments>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=88&amp;historia=2746&amp;comentar=1#comentaris</comments>
					<link>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=88&amp;historia=2746</link>
					<guid isPermaLink="true">http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=88&amp;historia=2746</guid>
					<pubDate>2013-05-22T13:40:27+1:00</pubDate>
				</item>
				
				<item>
					<title>La noia que compra cadires de rodes</title>
					<description>&lt;p>Mai m'havia fixat. A Portaferrissa a tocar de la Rambla hi ha una ortopedia dins una porteria antiga. Al passadís de la porteria hi ha prestatges de vidre amb tota mena de coses estranyes... ulls de plàstic, cervells, dents gegantines, models anatòmics i artilugis... al fons hi ha la porta custodiada per una desena de cadires de rodes, com soldadets fent guàrdia.&lt;/p>&lt;p>Vaig entrar per fer una foto al model anatòmic d'un ull que hi havia a l'aparador i no vaig poder evitar veure que cap al fons un grup de joves turistes parlava amb el propietari de la tenda sobre les cadires. Una de les noies, dempeus, va escollir-ne una i s'hi va sentar. Pensava que feien broma fins que vaig veure com treia la tarjeta de credit. ¿Estava tipa de caminar per la ciutat? ¿Li feien malt les cames? ¿la necessitava com atrezzo?&lt;/p>&lt;p>Les noies van sortir de la botiga empenyent la cadira de rodes, des d'on la noia anava indicant que calia fer i a on volia anar, com una petita reina. En tot cas, si el que volia era visitar la ciutat amb comoditat a barcelona ho passarà malament... no està feta per a cadires de rodes.&lt;/p></description>
					<comments>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=57&amp;historia=2745&amp;comentar=1#comentaris</comments>
					<link>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=57&amp;historia=2745</link>
					<guid isPermaLink="true">http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=57&amp;historia=2745</guid>
					<pubDate>2013-05-09T18:34:40+1:00</pubDate>
				</item>
				
				<item>
					<title>Bombardeig a la Gran VIa</title>
					<description>&lt;p>Tres dies sagnants. 16 al 18 de març de 1938.&lt;/p>&lt;p>En un marge de quaranta-una hores -de la nit del 16 de març de 1938 fina a primera hora de la tarda del dia 18- Barcelona sofrirà 14 alarmes aèries, amb dotze bombardeigs.&lt;/p>&lt;p>més informació &lt;a href="http://www.albertieditor.catficha.php?id_producto=5870">www.albertieditor.catficha.php?id_producto=5870&lt;/a> &lt;/p></description>
					<comments>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=117&amp;historia=2744&amp;comentar=1#comentaris</comments>
					<link>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=117&amp;historia=2744</link>
					<guid isPermaLink="true">http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=117&amp;historia=2744</guid>
					<pubDate>2013-04-29T10:29:03+1:00</pubDate>
				</item>
				
				<item>
					<title>protestes per l'ERE de Lacoste</title>
					<description>Avui m'he trobat al carrer protestes per l'ERE de 118 persones que despatxaran a Lacoste. El mateix dia que ens diuen que no hi haurà recuperació econòmica en aquesta legislatura. Es indignant la sangria de gent despatxada!</description>
					<comments>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=109&amp;historia=2743&amp;comentar=1#comentaris</comments>
					<link>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=109&amp;historia=2743</link>
					<guid isPermaLink="true">http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=109&amp;historia=2743</guid>
					<pubDate>2013-04-26T21:17:14+1:00</pubDate>
				</item>
				
				<item>
					<title>Punto de partida</title>
					<description>Solo, rozando la locura llego a crear lo impensable y el caos que siento, acaricia esta locura que me invade. Cierto es que hace tiempo que no escribo y qué sentido tenía o qué sentido tiene volver a hacerlo ahora…¿Quién desea leer pensamientos vagabundos? Llenos de apatía  y palabras ausentes de historias. Ahora que no tengo nada que explicar, ya no me da miedo enfrentarme a la hoja en blanco que siempre me amenaza con su osadía y silencio.Rodeada de gente, en el trabajo, en la calle,  me doy cuenta que me siento bien con mi silencio diario. Evito comunicarme, expresarme. Evito conocer gente nueva. No lo deseo. No lo necesito. Nada tengo que decirles. No son nadie en mi mundo. Este silencio es tan hermoso, que hasta mis propios pensamientos me seducen y mi corazón se acelera y se apasiona en segundos. ¿A dónde se dirigen mis pensamientos? Hacia ti. Has entrado en mi vida sin preguntar, me has ofrecido tu amistad y la oportunidad de volver a creer en una parte de mi  humanidad. Así me has ayudado.Me pierdo en  mi tristeza al verte sufrir: y escribo otra vez sin importarme que pensarás, solo con el objetivo endeble de poder ayudarte una mínima parte de lo que realmente necesitas: libertad. No una libertad física, sino una liberación que expulse tu odio, tu rencor hacia el exterior y quedes desnudo ante ti mismo, para empezar de nuevo.Tu corazón se rebela, tu alma lucha y tu locura confunde  tu sentido común. Pero eres el más cuerdo de toda la humanidad, porque luchas por ser tu mismo sin temor…Regreso a mi infierno para intentar, solo un poco,  liberarte del tuyo. Y sé que necesito sentir para escribir y las palabras que te expreso me rozan el alma y son las que te ofrezco con humildad. Regreso al punto de partida,  pero ya no presto atención al exterior, nado por estos pensamientos, fluyen las ideas en las líneas hasta que acabe la página. Pero las palabras siguen creando frases en mi mente. ¿Me estaré volviendo loca?Mis silencios se aproximan poco a poco y se convierten en miles de lágrimas que son las  millones de emociones que desean salir y imprimirse en la hoja en blanco. Destinadas a tu amistad, a aliviar tu locura. Repito: ¿me estaré volviendo loca?  Me siento vagabunda de la expresión. Me faltan palabras para encontrar un camino que lentamente te puedan ayudar, y me dirijo a un universo que solo existe en mi cabeza. ¿Si no existe algo como puedo pensar en ello?Soy desertora de la humanidad, pero no de la amistad. La soledad es mi universo y me siento afortunada. Comparto con un papel los pensamientos y no me siento sola.Pongo fecha a mis escritos para no olvidar cuando fue la última vez que escribí, que pude ser yo misma sin temor al qué dirán. Y observo que me pierdo más en la monotonía del día a día puesto que las fechas de mis escritos son más distantes los unos de los otros.Quizás aun exista la esperanza de convertirme definitivamente en ese ser que deseo pero le tengo tanto miedo y sin embargo vive dentro de mí escondida pero que cada día me abraza al oscurecer...¿Cuál es mi infierno…? Quién o qué es mi inspiración?..  … es tu ternura la que me hace aflorar una idea detrás de otra … es tu ternura la que me acongoja y me seduce … es tu amistad noble la que hace que vuelva a recordar quién soy yo</description>
					<comments>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=127&amp;historia=2742&amp;comentar=1#comentaris</comments>
					<link>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=127&amp;historia=2742</link>
					<guid isPermaLink="true">http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=127&amp;historia=2742</guid>
					<pubDate>2013-04-19T16:08:31+1:00</pubDate>
				</item>
				
				<item>
					<title>Mi primer hogar en pareja</title>
					<description>&lt;p>Era  el verano del 1981 cuando nos pusimos a vivir con mi novio "pololo" Felip en este barrio. Había llegado hace poco de Chile. Lo que más recuerdo es el intenso calor y la poca agua que teniamos en los estanques. Debíamos de ir a lavar a la fuente de la plaza. En carretas disfrutábamos de unas maravillosas patatas bravas, por la noche a la Filmoteca de calle Hospital y por la mañana corriendo por carrer Sant Pau y Ramblas rumbo a los FFCC Catalanes para llegar a la U.A.B&lt;/p>&lt;p>Eran épocas hermosas de fraternidad, nos turnábamos para pagar la bencina de algún auto, recogíamos las maderas y muebles viejos para arreglar nuestros deptos., aprendiamos en los ateneos libertaRIOS...&lt;/p> &lt;br/>&lt;p>nADA DE MODERNIDAD Y POCO DE CONSUMISMO....eramos felicwes, bien apiñados y &lt;br/>soñadores. Amo Barcelona y siempre estaré agradecida de su gente.&lt;/p></description>
					<comments>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=51&amp;historia=2741&amp;comentar=1#comentaris</comments>
					<link>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=51&amp;historia=2741</link>
					<guid isPermaLink="true">http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=51&amp;historia=2741</guid>
					<pubDate>2013-04-07T21:35:04+1:00</pubDate>
				</item>
				
				<item>
					<title>grafitis d'encàrrec</title>
					<description>&lt;p>Des de fa uns mesos veig que, donades les contínues agressions "pictòriquers" a les parets i les portes de molts establiments de Barcelona, els amos de diverses botigues de la Travessera de les Corts i d'altres carrers han optat per encarregar a alguns grafiters de bon ofici la decoració de les seves persianes. La majoria d'aquests treballs són molt reexits, ajustant-se al tema dels productes que es venen en dits comerços. No sé si aquesta actuació compte amb l'autorització de l'Ajuntament, però trobo que ha estat una bona solució i una bona manera de donar a conèixer el treball d'aquests grafiters, alguns dels quals potser arribaran a ser artistes reconeguts.&lt;/p></description>
					<comments>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=421&amp;historia=2740&amp;comentar=1#comentaris</comments>
					<link>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=421&amp;historia=2740</link>
					<guid isPermaLink="true">http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=421&amp;historia=2740</guid>
					<pubDate>2013-02-22T18:33:26+1:00</pubDate>
				</item>
				
				<item>
					<title>NOCHES DE SOL.</title>
					<description>&lt;p class="MsoNormal">Mi querida princesa,&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Estoy en un vuelo nocturno a Barcelona y no dejo de pensar en la noche del 11 de octubre en la Fiesta del  35.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Casi no puedo creer que estuvieras allí, conmigo, después de tantos años. Me sigue pareciendo un sueño.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Cuando te ví llegar, me dí cuenta de una gran realidad:  Estás más guapa que nunca !&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Tuve la suerte de que vinieras, de disfrutar  de tu compañía, de tu sonrisa,  de una conversación emocionante, cariñosa, intensa. De volver a tenerte a mi lado. Me hiciste muy feliz.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Mis amigos y amigas del 35 estaban admirados, se les notaba, por tu simpatía, por tu belleza, y por tu &lt;em style="font-family: 'Century Gothic', sans-serif; font-size: 13pt">fair play&lt;/em> que te permitió muy pronto ser querida por todos y que me preguntaran si volverías el próximo año y si te lo habías pasado bien.Tus fotos, desbordantes, confirman que fue así.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Estaban también contentos por mí:  Me vieron disfrutar, reír, bailar, no comer, y sobretodo mirarte a tus bellos ojos verdes cómo sólo soy capaz de mirarte a ti.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Yo estaba completamente feliz, mi querida princesa, feliz de tenerte otra vez conmigo por una noche, sólo por una, pero maravillosa noche de Otoño.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Mientras bailábamos “Morning has broken” como entonces, yo no quería que esa mañana rompiera nunca como en la canción.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Te dije:&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">-“Suerte que no me puedo enamorar de ti…&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">-Por qué? –repusiste.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">-Porque ya lo estoy…siempre te he querido…desde nuestras “Noches de sol” en tu piscina.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Estoy escribiendo a mano, en el avión nocturno, la letra no me sale   muy bien, hay algunas turbulencias, pero sé muy bien lo que estoy escribiendo porque es para ti y  sale de mi corazón de 53 años, rejuvenecido por éste momento mágico contigo. &lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Son las 11:25 de la noche, justo tres días después de que, a la misma hora, entráramos en aquél pequeño local nostálgico donde , bailando, me estremecí, y disfruté diciéndote lo especialmente encantadora que estabas esa noche y lo enamorado que estaba de ti.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Aún hoy, no puedo creer que esa noche de emoción me estuviera ocurriendo realmente a mí. &lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Bailando te abrazaba, te besaba cuando podía en tus mejillas ó en tu hombro y sobretodo, te susurraba todas esas cosas que siempre he querido decirte en 38 años.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Luego desaparecí , contigo de la mano, como antes,  a la planta superior del club. Tu me seguiste, divertida e intrigada.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Allí, junto a una vieja mesa que conserva aún tu nombre escrito por mí , fué cuando,38 años atrás, a mi pregunta desesperada, me dijiste &lt;strong>SI.&lt;/strong>   Creí estallar de felicidad y aquella noche la pasé completa mirando la luna llena desde mi habitación , hacia tu casa, sin poder dormir.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Mientras bailábamos , te hubiera propuesto ir a sentarnos en la pared sur de aquél castillo, a mirar la luna como aquella noche de verano de 1970. Tu tenías tu cabeza sobre mi pecho. Recordabas ese momento y eso fue aún mejor ! Por primera vez en la noche, en mis ojos aparecieron algunas lágrimas.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Tu habías vertido ya algunas durante la cena. Pueden verse en una foto extraordinaria y devastadora como tus mismos ojos verdes, llorosos de emoción por algo que yo te había dicho. Te brillan como nunca, mientras posas tu mano en mi hombro. &lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Una foto, mi dulce princesa, que guardaré especialmente como un tesoro. Refleja lo que sentías y era exactamente lo que también sentía yo: Emoción y nostálgia. &lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Y justo ahora, en mi avión nocturno, que inicia la senda de planeo para tomar tierra  en  mi vida real , mis ojos también brillan….por ti.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Tal vez te preguntes cuales son mis intenciones…qué es lo que voy a hacer … Nada…&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">… seguir enamorado de ti, de mi princesa encantada , de mi  chica de ojos verdes, recordando nuestras deliciosas  “Noches de sol” de quinceañeros ilusionados  , en tu piscina de recuerdos y emociones.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">&lt;strong>&lt;em>NOCHES DE SOL:&lt;/em>&lt;/strong>&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">&lt;strong>&lt;em>La luz de la luna llena&lt;/em>&lt;/strong>&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">&lt;strong>&lt;em>Su reflejo en el agua de la piscina&lt;/em>&lt;/strong>&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">&lt;strong>&lt;em>Y el brillo de sus ojos verdes&lt;/em>&lt;/strong>&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Y como te rogué y creo que aceptaste sonriente, que una vez al año, aunque sólo sea una vez al año… vengas a bailar conmigo al 35, y volvamos a emocionarnos nuevamente.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">&lt;strong>La vida es corta…querida princesa , la emoción son momentos…&lt;/strong>&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">&lt;strong>…..en un minuto….se puede vivir toda una vida.&lt;/strong>&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Y recordar esos instantes maravillosos de aquél verano de 1970 cuando te quise muchísimo, y  hoy  tener la  gran ilusión de volver a verte.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Y cuando, para mi pesar, anduve a tu lado rodeándote con mi brazo y te despedí en tu coche, te susurré : &lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">“Has venido, princesa.…eso es lo que cuenta. Me has hecho muy feliz  ésta noche”. &lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Quise decírtelo con un beso, con moderada fortuna.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Y por último, si algún día tu lo deseas como yo, si quieres volver a esa piscina de nostálgia aunque sea sólo en la  imaginación, si quieres regresar siquiera por un minuto a nuestras Noches de Sol, entonces , en el mismo 35 ,mi querida princesa de ojos verdes, no será un sueño conseguir  el cariñoso beso en los labios….que nunca me diste.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">Te quiero…&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal">….porque siempre te he querido.&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal"> Juan&lt;/p>  &lt;p class="MsoNormal"> &lt;/p></description>
					<comments>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=438&amp;historia=2737&amp;comentar=1#comentaris</comments>
					<link>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=438&amp;historia=2737</link>
					<guid isPermaLink="true">http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=438&amp;historia=2737</guid>
					<pubDate>2013-02-06T14:07:45+1:00</pubDate>
				</item>
				
				<item>
					<title>Castells de sorra</title>
					<description>&lt;p>Mentre la iaia Treseta m'anava a buscar aigua per fer castells amb la sorra, jo m'estava molt quieta al costat del banc, morta de vergonya per si algun nen o nena se m'acostava amb ganes de jugar. Mantenia la mirada a terra remenant una mica amb la pala i el rasclet, o vigilant les formigues que passejaven per meu voltant.&lt;/p>&lt;p>Ella tornava amb la galleda plena i aconseguiem entre les dues la proporció perfecta de sòlid i líquid per construir uns castells ferms com si fossin de debò i l'olor de la terra mullada em feia pessigolles al nas. Feia pastissos, canals, túnels, ... mirant de reüll la resta de nens que hi havia al parc. Gairebé sempre s'acostava algú per demanar-me per jugar o per fer amistat però jo no gosava ni aixecar la vista de les meves construccions. La iaia havia de contestar per mi: "No vol jugar, noia! No li agrada jugar amb altres nens..." I tornava a aixecar-se cap a la font a buscar una altra galleda d'aigua mentre jo mirava les formigues. &lt;/p></description>
					<comments>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=396&amp;historia=2736&amp;comentar=1#comentaris</comments>
					<link>http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=396&amp;historia=2736</link>
					<guid isPermaLink="true">http://www.bdebarna.net/v2/mapa.php?mapa_id=396&amp;historia=2736</guid>
					<pubDate>2013-01-22T15:35:32+1:00</pubDate>
				</item>
				
		</channel>
		</rss>
		